woensdag 2 februari 2005

Sommige dingen kun je haast niet geloven...

Zum Beispiel diese: Ein Mann wurde in seinem Auto von einer Lawine verschüttet, blieb unverletzt, konnte sich aber zunächst nicht befreien. Da entwickelte er einen abenteuerlichen Rettungsplan.
Bijvoorbeeld deze: een man werd in zijn auto onder een lawine bedolven, bleef ongedeerd, maar kon in eerste instantie niet vrijkomen. Toen bedacht hij een avontuurlijke oplossing.
AP
Nach der ersten Analyse seiner misslichen Lage verwarf der Slowake Richard Kral den Plan, sich aus dem Schneemassen freigraben zu wollen. Stattdessen besann er sich auf die physikalischen Grundkenntnisse: Er würde sich nur auf einem Weg aus dem weißen Gefängnis befreien können - indem er den Schnee zum Schmelzen bringt. Gedacht, getan.
Na de eerste analyse van zijn ongelukkige situatie verwierp Richard Kral uit Slowakije het plan om zich uit de sneeuwmassa te gaan graven. In plaats daarvan greep hij terug op zijn natuurkundige basiskennis: Hij zou maar op één manier vrij kunnen komen - door de sneeuw te laten smelten. Zo gedacht, zo gedaan.

Dabei kam ihm laut einem Bericht der britischen Zeitung "The Sun" und der österreichischen Zeitung "Krone" zugute, dass er den Wagen mit Bierkästen vollgeladen hatte. 60 Flaschen, um genau zu sein. Ein Bierchen nach dem anderen stürzte er die Kehle hinab, stets darauf bedacht, den eiskalten Gerstensaft durch den körpereigenen Durchlauferhitzer auf die notwendigen Temperaturen zu bringen. Nach vier Tagen ging der Plan des Nottrinkers auf: Laut "Krone" taumelte er sturzbetrunken den Rettungskräften entgegen. "Es war hart, und meine Nieren und meine Leber tun jetzt weh. Aber ich bin froh, dass sich das Bier als nützlich entpuppt hat", wird der Mann zitiert. Eine offizielle Bestätigung für die abenteuerliche Geschichte gibt es allerdings nicht.
Volgens de britse krant 'The Sun' en de oostenrijkse krant 'Krone' werd hij geholpen door het feit dat zijn auto volgeladen was met bierkratten. 60 flessen, om precies te zijn. Hij dronk vervolgens het ene biertje na het andere, altijd eraan denkend dat de ijskoude gerstensap door de lichaamstemperatuur opgewarmd zou worden. Een temperatuur die hij nodig zou hebben om de sneeuw te doen smelten. Door er tegenaan te plassen. Na vier dagen lukte zijn plan. Compleet bezopen tuimelde hij in de armen van de reddingsbrigade. "Het was moeilijk, en mijn nieren en lever doen nu zeer. Maar ik ben blij dat het bier ergens goed voor was", zo wordt de man geciteerd. Er is echter geen officiële bevestiging voor dit verhaal.

Een broodje-sneeuw-verhaal dus?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen