donderdag 20 augustus 2009

Bruin glas

Ik houd niet van zonnebrillen.
Het zal er ongetwijfeld mee te maken hebben dat ik als kind en puber jarenlang, dag in dag uit, een bril moest dragen om überhaupt iets te kunnen zien, maar die glazen op mijn neus ben ik liever kwijt dan rijk. Niet voor niets stop ik al 15 jaar lang lenzen in mijn ogen.

Op de eerste dag van onze vakantie zonder Max moest ik er wel aan toegeven: de zon in Bad Mergentheim was zo fel dat ik mijn ogen wel heel erg dicht moest knijpen. En omdat ik nu 30 ben en ook langzaam aan opkomende rimpels moet denken, zat er niets anders op dan de Fielmann binnen te stappen.

Ik vond ook heel snel een geschikt model, van een merk dat me wel goed in de oren klonk. Vriend J. zei: Meenemen! Ik twijfelde. Waren mijn wenkbrauwen nog wel goed te zien? Zijn de glazen niet te groot voor mijn gezicht? Te rond? Te donker?

Nee, dit exemplaar moest het maar worden. Toen ik hem buiten opzette, werd het felle zonlicht okergeel, de daken brandweerrood, het blauw van de hemel zo diep als de zee en het groen van de bomen - nou ja, ik ben niet zo goed in literatuur, maar zo voelde het wel.

Een verademing voor mijn ogen, tot het een aantal dagen later op het Lago Maggiore zo heet werd dat ik ineens weer wist waarom ik zo'n hekel heb aan zonnebrillen. Alles begint te zweten, niet alleen mijn neus, maar ook mijn ogen, lijkt het wel. Ze komen zuurstof tekort.

En dus zette ik 'm af. Want hij staat ook best mooi als accessoire.

1 opmerking:

  1. Grappig, heb geen last van zwetende ogen kennelijk, mijn zonnebril en ik zijn een gedurende mooi weer. En als ie even niet schijnt zit ie in m'n haar, te wachten tot ie me weer mag helpen kijken :)
    Ik kan niet meer zonder!

    T is wel een hele mooie trouwens, op je neus of in je haar :)

    BeantwoordenVerwijderen