zondag 27 december 2009

Eindejaarsreiniging

Sinds 11.10 uur vandaag ben ik alleen. Vier hele dagen. Met Home-Alone-achtige taferelen is vanochtend de complete familie met trein en auto afgereisd naar Berlijn. Mit Kind und Kegel. Maar zonder mij.

Zeeën van tijd dus in mijn eentje en dat ben ik niet meer gewend. Ik spring niet op matrassen en maak ook niet blij popcorn omdat het eindelijk mag (alhoewel, nu ik daaraan denk, even kijken of er nog iets in de la zit...). Ik gedraag me behoorlijk volwassen. Een was gedraaid, zelfs de auto door de wasstraat gehaald en nog even wat winkels in geweest op deze nakersterige koopzondag. En als afsluiter: naar de sauna.

Vroeger als tiener deed ik dat regelmatig. Ik was gezegend met een oma die in de kelder zo'n heet houten hutje had ingebouwd. Met uitstap naar de tuin en de ijskoude waterslang. Sinds ik in Nederland woon, is een saunabezoek luxe geworden. Niet alleen omdat je hier niet gewoon naar één enkele sauna kan, maar alleen naar een heel landschap (en dat kost wat meer), maar ook vooral omdat ik nooit meer zoveel loze tijd heb als toen.

Vanavond wel en dus trad ik vol goede moed binnen bij de opgieting hier om de hoek. Ik weet heus wat een opgieting is (voor de mensen die dat niet weten: vier keer gaat een heel liter water met een geurtje op snikhete stenen van een nog hetere oven; dat leidt tot veel waterdamp die met een handdoek hardhandig wordt rondgeslingerd en dan neerparelt op blote lichamen die met z'n velen een hele kleine ruimte delen). Maar ik was even vergeten dat het zoveel pijn doet.

De saunameesteres (dat mag ik zeggen; zo heet die baan echt) treedt bewapend met waterkannen en een handdoek de sauna binnen. Ze vraagt voorzichtig of er nieuwelingen zijn. Ook al ben ik jaren niet geweest: ik ben stoer en helemaal geen nieuweling, dus ik zwijg. Wat ik even later voel, kan niet veel verschillen van slavernij. Zweepslagen.

Ik moet mijn neus dichtknijpen, want zoveel scherpe lucht kan ik niet inademen. En het verbaast me niets als ik zometeen brandblaren op mijn rug heb, terwijl ik even later alweer kippenvel voel. De meesteres legt het uit: dat is omdat je lichaamstemperatuur boven de 41 graden komt. Gek dat je lichaam niet meer anders weet te reageren dan met zo'n onschuldig verschijnsel in deze hitte.

Ik trotseer dit ritueel nog drie keer. Ondertussen smeren ik en mijn lotgenoten onze huid in met honing, even later wrijven we het weer af met ijsklontjes. Onze neusharen worden ondergedompeld in rozen- en patchouligeuren. En in iets dat 'siberische nachten' heet. Vast een grapje van de meesteres.

Buiten is ze weer aardig. We krijgen partjes sinaasappel van haar om op te zuigen. Mijn hart gaat tekeer en pompt alle voorhanden bloed rond. Topsport zonder te bewegen. Binnen staan verwarmde waterbedden om op uit te rusten. Die sla ik over. Ik weet zeker dat ik dan nooit meer kan opstaan.

De overlevering zegt dat sauna goed is voor je weerstand.
Als dat klopt, dan moet mijn lijf na vanavond heel 2010 kunnen doorstaan.

1 opmerking:

  1. Mmmm wat lekker Ulli! Ik trek zo'n aufguss nooit helemaal... Watje dat ik ben. De rest van de eenzame dagen ook goed doorgekomen?
    Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen