dinsdag 13 april 2010

Avondrituelen

Van de vroege ochtenden in Berlijn naar de late avonden in Utrecht. Deze week draai ik weer volop mee in het regionale Nederlandse televisiegeweld. En dat betekent in het geval van het rooster dat ik om vier uur 's middags mag beginnen.

Op de maandag voelt dat lekker loom. Het lijkt of ik zeeën van tijd heb, zet drie kopjes koffie, sla de krant nog eens om of houd mijn gezicht in de ochtendzon (dat kan tegenwoordig eindelijk weer). Max heb ik dan al naar de oppas gebracht, want voordat hij gaat slapen, wil ie daar ook een tijdje spelen. Tijd dus voor de was, om lekker te koken en de muziek hard te zetten.

Nu is het dinsdag. Ik was om 2.30 uur 's nachts thuis omdat ik vele malen langer deed over de montage dan normaal. Mijn ogen wilden minder snel open en in mijn benen zaten een paar gewichtjes. In de kamer hiernaast lag wel een mannetje vrolijk te zingen, dus ik moest er echt uit.

Gaandeweg vordert de week en daarmee ook de wallen onder mijn ogen. Maar net als de vroege ochtenddiensten in Berlijn voelt zo'n dienst energiek. Apart. Haast geestverruimend.

Of zou het nou allemaal aan de zon liggen?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen