woensdag 9 juni 2010

Ongebruikt

Ik liep er net langs.
Het stembureau.
In het bejaardentehuis rechts van de supermarkt. Ik had zo naar binnen kunnen lopen nadat ik alle boodschappen in de fietstas had gestald.
Ik had mijn rijbewijs kunnen laten zien en met rode potlood een rondje kunnen inkleuren.

Voor het eerst in jaren had ik zelfs geweten welk rondje. En welke naam.

Maar ja. Hier in de keuken ligt maar één stempas. Voor vriend J.. Voor mij was er geen post. Geen kaartje met: 'Sorry, de volgende keer beter'. Ook geen uitzondering: 'Beste Ulrike, omdat je nu al 12 jaar in Nederland woont, hebben wij besloten dat je dit jaar ook eens mag stemmen. Alsjeblieft, je stempas.'.

Nee hoor. Niks van dit alles. Mijn stem mag ik weer mee naar huis nemen.

Want in mijn tas zit maar één paspoort. En daar staat een adelaar op.
Daar houden ze bij het stembureau niet van. Alleen leeuwen mogen naar binnen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen