maandag 5 juli 2010

Welles Nietes

Woensdag was het: ja, we doen het. Donderdag middag: nee, toch niet. Te heet, te kortdag.
Zaterdag vertrok ik samen met Johan van café De Zaak naar Keulen, op zoek naar de grote schermen en het ultieme buitenvoetbalkijkengevoel.

Dat vonden we. Plus een gigantische stortbui en een bliksem die voor onze ogen in de Kölner Dom insloeg. Geen slecht omen voor die Mannschaft. Bij de Lanxess Arena voelde Johan de positieve vibes: giga scherm en een voetballiefhebbende meute. Gratis entree, muziek, drank.

Het hoogtepunt van onze reis: Biergarten Heller in het Volksgarten. Een goudmijn volgens Johan, want omringd door bos, water en niets. Een paradijs met betalende klanten. Hier vielen nog drie doelpunten op tien televisieschermen. Johan wist het nu zeker: dat grote scherm komt er. Drie dagen de tijd om alles voor te bereiden, strenge gemeenteregels, maar toch. Hij zou het doen.

Vanochtend dan de domper. Johan is nog een keer gaan rekenen, en nog een keer. En dan nog een keer. Hij heeft liggen malen in bed. Maar uiteindelijk moest hij toegeven dat ie het niet gaat redden. Van de gemeente mag hij maar een half uur voor en een half uur na de wedstrijd op het terras drank schenken. En dat is te weinig om de investering terug te verdienen. Dikke pech voor Johan, maar vooral voor ons.

Wanneer spreken alle gemeentes eens onderling af dat we dit met z'n allen willen? Dat we niet onzinnige regels gaan bedenken om de boel tegen te houden?En wanneer kijken we eens naar onze buren die dit al een aantal jaar nu op de rit hebben?

Aaneengeschakelde televisies, dat is wat er over blijft voor het Utrechtse publiek morgen.
Rest nog wat onweer en vier doelpunten voor Oranje.
Dan komt de gevreesde droomfinale dichterbij.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen