dinsdag 7 september 2010

Al zo vaak, maar nog een keer...

Ik heb al vaak over haar geschreven. Ze verdient het. Maar ik kan natuurlijk mijn blog niet voortdurend volgooien met lovende verhalen over mijn vriendinnen.

Maar als ze het presteert twee jaar na de start van haar experiment als eerste te finishen en vervolgens de Nederlandse dagbladen te halen, dan kan ik niet anders dan wéér enkele regels aan haar te wijden.

Zo werkt dat. Ze heeft er hard voor geploeterd en is dit stukje dus met al haar spieren en pezen binnen komen fietsen.

(En er is natuurlijk altijd de ijdele hoop dat roem ook een klein beetje afgeeft.)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen