dinsdag 26 oktober 2010

Paspoort(en)

We zitten midden in paspoortgate. Een staatssecretaris die al nachtenlang niet meer kan slapen omdat ze niet kan kiezen tussen twee identiteiten.
Geen probleem, zegt Rutte. Inleveren die hap, eist Wilders.
Het is wat.

Vroeger dacht ik dat iemand met twee nationaliteiten nog steeds gewoon één paspoort op zak had. Twee harten in één borst. Gezellig naast elkaar.

Pindakaas. Erdnussbutter. Wat in het dagelijkse bestaan gewoon is, kan op papier blijkbaar niet. Je lekker voelen in twee landen, twee culturen, twee werelden.

Ik heb maar één paspoort. De verkeerde. Mocht het daar toevallig eens over gaan op mijn werk of bij een feestje, zijn collega's en vrienden ook nog steeds verbaasd. Maar één paspoort? Maar - hoe - doe - je - dat - dan -

Nou, gewoon? Rondlopen? Twee talen spreken? Me zowel in Berlijn als in Nederland thuis wanen? Al eens van de Europese Unie gehoord? Verdrag van Maastricht? Schengen? Wonen en werken binnen de EU zonder extra papieren?

Ik heb nog nooit overwogen om een tweede paspoort aan te vragen. Het zou makkelijk kunnen. Ik moet gewoon trouwen. Of ik moet vijf jaar werken en wonen in dit land (reeds geschied) en dan kan ik een naturalisatieprocedure ingaan. Maar dat woord is me veel te lang. En op zo'n naturalisatiedag een bosje bloemen krijgen. Nö, laat maar.

De nadelen: ik kan nooit en te nimmer staatssecretaris worden. En ik mag niet stemmen bij de landelijke verkiezingen.

Maar dat heb ik er voor over. Want zelfs ons (hoor mij!) staatshoofd is half Duits, maar blijkt ook ergens nog een Engelse nationaliteit te bezitten. Een echte EU-burger dus, die Koningin.

De Nederlandse wet zegt dat je bij naturalisatie bereid moet zijn om je oude nationaliteit in te leveren. Als die bereidheid een eis wordt, hoef ik die gedrukte leeuw niet. Terwijl ik me hartstikke Nederlands voel. Maar ook altijd en nog steeds Duits. En dat blijft ook zo.

Mijn adelaarspapiertje blijft lekker veilig opgeborgen liggen in mijn la.

3 opmerkingen:

  1. S uit A11:42 p.m.

    "Hoeveel paspoorten heb jij eigenlijk?" vragen de collega's. "Gewoon één" zeg ik. "Oh, zo zit het - je bent Nederlander! Mocht je je oude paspoort niet houden?" "Nee," zeg ik. "Zo zit het helemaal niet. Ik ben gewoon geen Nederlander. Kun je je daar iets bij voorstellen." "Nee," zeggen ze. "Je bent toch hier getrouwd. Hoe kan dat dan?"
    Hahahahahahaha! HUH?!??

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem11:26 p.m.

    Heb jij niet iemand in huis met 2 nationaliteiten en 2 paspoorten?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. @anoniem: klopt! Maar dat verhaal bewaar ik voor later :-)

    BeantwoordenVerwijderen