dinsdag 1 februari 2011

Vroeg

Nu op dit tijdstip kan ik dus mijn ogen minder goed open houden. Mijn neus loopt, mijn haar zakt af en er trekt langzaam een waas voor mijn pupil. Zal ik een koffie nemen? Of thee?

Als ik dan toch weer in beweging kom, gaat alles een fractie langzamer dan normaal. De post opruimen, kruimels van de bank vegen, en wat zei die meneer op televisie nou net?

Eigenlijk is het best relaxt.
Want er is nog genoeg energie over om met zoon M. een spoorbaan te bouwen. Of te tekenen. Zo lekker langzaam kauwen bij het eten en dan loom in bad. Nog even in nachtgewaad een paar pagina's lezen (poging tot) en dan komt echt de man met de hamer. Rond negen uur.

Twee hele weken mogen lichaam en geest hier nog aan wennen. Die hele toestand heet ochtenddienst.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen