donderdag 24 februari 2011

Wat deed mijn opa eigenlijk in de oorlog?


Deze foto liet mijn moeder mij een week geleden zien. Daar staat ie. Haar opa. Mijn overgrootopa. Met een Duitse helm en een mantel die doet vermoeden dat het minstens 20 graden onder nul was.

Dit is in Warschau, Polenfeldzug. Die begon in 1939, maar wanneer deze foto is genomen, dat weet ik niet. En al helemaal niet wat hij daar deed. Ook niet bij welk regiment hij hoorde.

Alles wat ik nog van hem weet, zijn de kleine verhalen die hij me vertelde toen ik als 7-jarige in de stoel tegenover hem zat.

"Opa, hoe kom jij eigenlijk aan die grote neus?", vroeg ik hem iedere keer weer. Het was een spelletje, want hij vertelde altijd hetzelfde.

"Heel simpel. Op het grote marktplein werden de neuzen uitgedeeld. Ik was nog een kleine jongen en kon niet zo goed over de rest heenkijken. Uiteindelijk was ik pas als één van de laatsten aan de beurt. En toen waren er nog maar twee over: een Rotznase (een loopneus) en een hele grote, lange neus. Nou, zo'n kleine die altijd loopt, dat is niet wat, en dus riep ik: Doe mij maar die grote!".

Ik lag in een deuk.

Dat is dus bijna alles wat er over is van mijn herinnering. Hij overleed in 1988, op zijn 87e.

En ik ken dus alleen het verhaal van die kleine jongen.
Wat ie als volwassen meneer in de oorlog deed - geen idee.

Dus mocht iemand van plan zijn om me nog eens te vragen wat mijn opa eigenlijk in de oorlog deed - ik probeer het uit te zoeken.

Alleen al vanwege die mooie foto.
En omdat ik het heel graag wil weten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen