woensdag 27 april 2011

Niksen

We zijn weer bijgekomen. In de zon. In de S-Bahn. Onder de Brandenburger Tor. En tussen de bomen en de zandheuvels van Grunewald.

Zoonlief mag nog wat langer genieten van de Duitse hoofdstad. Hij ligt nu in zijn meivakantie heerlijk te ronken onder de dikke dekens van Omi's huis in het Berlijnse bos. En hij droomt van zijn splinternieuwe rode fiets.

En ik? Ben terug. Vriend J. is al doorgestoomd voor werk naar Amsterdam, en de koffer ligt nog half uitgepakt naast me. Ik heb geen zin om de was te doen, mijn schoenen liggen naast de stoel en eigenlijk heb ik nu zin in een ijskoud biertje.

Mijn avondeten? Boven links. Zo voel ik me heel even net een vent. Nergens naar omkijken. Niet koken. Geen billen afvegen. Geen was.

Nog heel even onderuitgezakt. Vanaf morgen heeft het werkende leven mij weer terug. Voor negen dagen werk (achter elkaar).

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen