vrijdag 22 juli 2011

Krapjes

Het wordt krap. Zo langzaamaan.

Mijn broeken gaan al niet meer zo makkelijk dicht. Een elastiekje uit het tijdperk van het lange haar doet nu dienst als bovenste knopje.

Mijn sokken kan ik al niet meer aandoen zonder mijn been ietwat te kantelen, met de knie naar buiten. En al te lang klem zitten achter een beeldscherm is ook niet meer zo fijn. Althans - de afstand tussen navel en tafel wordt steeds kleiner.

Ik groei.

Mijn wielrenbroekje past nog wel. Het bijbehorende truitje spant inmiddels behoorlijk om mijn middel. En als ik onderweg ben om eindelijk weer eens mijn benen te strekken en te trainen, besef ik dat het er raar moet uitzien, zo'n dikke buik op een blauwe racefiets.


Maar naast het fulltime werken en het opvoeden moet ik ook nog wel zorgen dat ik in de winter een gezond en sportief kindje ter wereld breng.

Onze tweede.
En dus blijf ik wel een beetje bewegen.
En wen ik langzaam aan de gedachte aan een leven met z'n vieren.
Met een dikke glimlach op mijn gezicht.

3 opmerkingen:

  1. Martijn R.10:53 p.m.

    gefeliciteerd!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Anoniem4:21 p.m.

    Hab gerade die letzten Monate des Blogs gelesen und Dank eines Übersetzungsprogrammes und der eindeutigen Zeichnung auch sofort die frohe Botschaft vernommen! Jetzt habe ich die ganze Zeit ein breites Grinsen im Gesicht, so freue ich mich für Euch. Meine Kollegen fragten gerade schon, ob ich heute Morgen Lach-Drops in mein Müsli gemischt hätte :).

    Daher an der Stelle GLÜCKWUNSCH auch von uns und viele liebe Grüße Silvia

    BeantwoordenVerwijderen