maandag 12 december 2011

Engeltjes naast het bed


En daar was ze dan. Lotta Irma Alberta Jonkeren. De naam lag al jaren te wachten op een plank, zo mooi vonden we 'm. En nu hoort daar ineens een kakelvers mensje bij, met alles erop en eraan.

Vooraal ook heel veel donker haar. Ik kan vast speldjes inslaan.

De eerste anderhalve week is voorbij gevlogen. Mede dankzij de beste twee kraamverzorgsters ooit - C en S. Die hun baan met elkaar delen omdat ze allebei kleine kinderen hebben. Die fruitcocktails voor me hebben neergezet, bezoek hebben geweerd toen ik écht even moest slapen en mij op weg hielpen met voeden en andere calamiteiten (want ook al hebben we al een kind, ik was alles alweer behoorlijk vergeten).

Die twee zijn nu al lang weer ons huis uit. Maar gelukkig heb ik nog meer engeltjes naast mijn bed. Vriend J. die zich om onze eerstgeborene bekommert (en dat is bijna een dagtaak, want die is natuurlijk helemaal uit zijn hum na alle veranderingen).

En: mama en oma. Met z'n tweeën gaan ze deze week het huishouden runnen zodat ik nog even kan wennen aan het feit dat ik moeder van twee kinderen ben - een rare gewaarwording met nogal wat praktische consequenties.

Waartoe behoort: minder tijd om blogs te schrijven. Maar ik doe mijn best.
Langzaam krabbel ik weer op uit het kraambed.

1 opmerking:

  1. Skattie, wat heerlijk dat je moeder en oma er zijn! Ik hoop dat je tussen al het voeden en huishouden door ook nog een beetje tijd hebt om te genieten :-) Dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen