donderdag 12 januari 2012

2011/2012

Misschien is het wat laat. Maar so what, ik maak nu pas de balans op van 2011. Omdat het oude jaar ook moet bezinken, omdat we er een baby bij hebben en gewoon omdat ik last heb van uitstellend gedrag. Dat krijg je met verlof. Dingen die vandaag op je lijst staan, schuif je makkelijk weer door naar morgen. Want ja, dan ben ik dus ook thuis.

Hoe anders was dat het afgelopen jaar. Ik kan het me amper nog herinneren nu ik in een soort van sabbatical vertoef, maar 2011 stond vooral in het teken van werk, werk, werk.

1. Ik begin in januari 2011 als eindredacteur bij RTV Utrecht. Een tijdelijke functie van 9 maanden. Waar ik een volledige long term functie van had kunnen maken. Als ik had gewild. 36 uur met één kind en reistijd van meestal meer dan een uur (twee dus per dag) - dat is nog te doen.

2. Maar vanaf maart wordt duidelijk: nummer 2 komt eraan. Gewenst, gewild, verwacht. En dus is het besluit makkelijk; na die 9 maanden ga ik door als verslaggever en inval-eindredacteur. En dus terug naar 24 uur werken. Maar dat zou pas vanaf oktober weer ingaan.

3. Geen probleem - want in de tussentijd vind ik de nieuwe baan alleen maar leuker. Beslissingen nemen, leidinggevenden die nu collega's zijn, mensen en tv- of radioitems aansturen en beoordelen, dat is echt heel erg leuk werk. Blij dat ik daarvoor was uitgekozen. Echt.

4. Ook al wordt het vanaf april/mei een stuk pittiger. Dan krijgt ook vriend J. een fantastische kans: in Amsterdam aan de slag bij een groot bedrijf, gedetacheerd. Daar ga je dus op één dag niet heen- en weerrijden vanuit de Achterhoek. En dus transformeer ik niet alleen tot een fulltime werkende moeder, maar ook nog eens eentje die niet zonder oppas kan. Die vind ik gelukkig snel via Marktplaats. Een betrouwbare studente die alle uurtjes overneemt waarin ik er niet ben. Bij avonddiensten komt ze om met Max te eten en hem in bed te stoppen. Bij ochtenddiensten (wegrijden om 4 uur 's ochtends) blijft ze slapen en brengt ze hem naar onze gastouder. En Max? Die vindt het allemaal heel leuk eigenlijk.

5. Van mei tot en met september is het dus aanpoten. Maar er is geen moment dat ik met tegenzin naar mijn werk ga. In tegendeel: ik leer alles van een andere kant kennen. Bovendien heb ik nog mijn vorderende zwangerschap. Stiekem genieten van nieuw leven, op mijn bureaustoel. En me langzaam verheugen dat ik vanaf oktober ook weer naar buiten mag.

6. Oktober is de maand waarin alles langzaam in een rustiger vaarwater komt. 12 uur minder werken, een dag vaker thuis, de bolle buik voor me uitdragend en met de camera weer achterin de auto. In mijn eentje reportages maken en monteren - gelukkig ben ik dat niet verleerd. En voor de afwisseling af en toe een dag binnen als eindredacteur.

7. November: Vriend J. keert weer terug naar huis, het wordt ouderwets gezellig en knus. Dat wordt nog eens onderstreept door de niet uit te bannen nesteldrang, likjes verf op de muur en meters stof die door de naaimachine ratelen. Ik - we - zijn er klaar voor. Bijna.

8. Want we moeten wachten tot 1 december. Dan wordt Lotta geboren. Ze is er heel snel, ze is lief, ze is rustig en gezond. We genieten. En dat blijft de rest van het jaar eigenlijk zo. Vlak voor kerst voelen we ons alweer zo goed dat we bijna overwegen om opnieuw naar Berlijn te gaan, zoals ieder jaar rond deze tijd. Maar ze is nog wel heel erg klein en dus besluiten we het jaar met een half uur durende vuurwerkshow van onze buurman.

En nu? Is het nog even rustig als in december. Tijd voor nieuwe plannen. Ook al ben ik bewust nog tot eind april vrij, ik hou niet van stilzitten.

De nieuwe buitenkant van mijn agenda is af (in de traditie van alle voorgaande jaren) en de binnenkant ga ik nu langzaam vullen.

Eind januari: een week Berlijn.
Eind maart: een week wintersport in de Zwitserse Alpen.
Op de lijst: opnieuw een gastcollege in Groningen, bij de master radio- en televisiejournalistiek.
Eind april/begin mei: weer aan de slag met statief en camera.

En de rest van het jaar? Daar verzinnen wij nu iets op. Alle tijd om te gekke en spannende plannen te maken.

En uit te voeren.
Keep you posted.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen