vrijdag 9 maart 2012

Ogentest poging 467

Vorig jaar stond een simpele test op het programma. Max zou bij het consultatiebureau naar een lichtbak kijken.

Een saaie lichtbak. Met een ouderwetse theepot, een auto, een vlag en nog wat van dat soort onnozele dingen erop.

Meneer dacht waarschijnlijk: naar zoiets stoms ga ik niet loeren. Voor zoiets saais ga ik niet 5 minuten stil op een stoel zitten. Voor zoiets banaals doe ik niet ook nog een witte bril op. Waarvan één oog ook nog eens dicht is. Ben je mal, waarom zou ik?

Nou, omdat je mama graag wil weten of je ogen ook echt goed zijn. Of ze alles wel goed kunnen zien, zo ver weg. Daarachter, op die lichtbak. Want mama was scheel als kind, en bijziend als tiener en loopt dus al haar hele leven met een bril. En als het kan, wil ze jou dat besparen. Maar dan moet je dus wel op die stoel.

Wilde hij niet.

Na meerdere pogingen was het nu weer zover. En een jongetje dat bijna 4 is en een klein lief zusje heeft en dus voortdurend te horen krijgt dat hij nu al een grote sterke vent is, die gaat toch wel even eindelijk op die kruk plaatsnemen? En al die kleine vlaggetjes, autootjes en theepotjes ontcijferen? OOK op de onderste rij? MET bril op? Ja toch?

Het duurde een heel jaar voordat ons zoontje wijs genoeg bleek om stil te zitten en aanwijzingen op te volgen.

Maar het is gelukt.
De ogen van Max scoren een ruime voldoende.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen