zondag 4 november 2012

Dark Room

"Maar wat zie je nou eigenlijk in een darkroom?" Die vraag stelde ik zo'n zeven jaar geleden aan mijn waarde collega's bij KRO Reporter. Allemaal kerels, allemaal hetero, maar toch lachten ze me vierkant uit. Hoe we op het onderwerp kwamen - daar is een grote mistige wolk overheen getrokken, dus geen idee meer.

Nog steeds vind ik het wel een legitieme vraag. Ik ben nog nooit binnen geweest; en ik zal er niet komen ook. Ongetwijfeld is het er niet helemaal pikzwart, dus je ziet vast wel iets.
Bon - eigenlijk heb ik hier jaren niet over na gedacht en het gaat helemaal niet over de inhoud. Ik heb nooit een antwoord gekregen en er ook niet meer naar gezocht.

Maar nu kwam ik mijn eigen zin gisteravond ineens weer tegen.
In een boek.
In een spannende thriller die sinds een paar maanden in de Nederlandse boekenwinkels ligt.

Nou zou je kunnen zeggen; da's natuurlijk stom toeval. Die vraag heeft iemand anders vast ook al eens gesteld, ik zal niet het enige domme gansje zijn.

In dit geval is de schrijver een oude bekende: mijn bloedeigen eindredacteur destijds, de baas van de Reporterfamilie. Die van de KRO inmiddels overgestapt is naar de HUMAN. En toen bedacht dat ie alle Amerikaanse thrillers al uit had en nu ook eens zelf eentje wilde schrijven.

Dat deed hij dus.
En inmiddels is ook deel 2 uit.

Een tijdje stond het boek in mijn kast te wachten. Is meeverhuisd van Nederland naar Berlijn, en nu werd het tijd om het te lezen. En die ene zin herkende ik dus meteen. Ik vroeg hem via de digitale ether of ik gelijk had, of de zin echt van mij kwam, en het antwoord was positief.

Vandaar nu een puik stukje reclame. Het is een spannend boek en leest als een trein.
En op pagina 33 krijg ik een vette eervolle vermelding.
Voor mijn domme vragen.


1 opmerking:

  1. Anoniem10:01 a.m.

    Hoi Uli! De lente van 2004. We tourden een week in een fraaie oude Mercedes ('74) door Duitsland en draaiden de docu 'een Duits geheinm' over de WK'74 finale. Op een avond dineren we met cameraman Arjan Kroon en geluidsman Rob van der Veer. We spraken over de sexuale escapades van wijlen Pim Fortuyn, die naar verluidde, ook wel eens darkrooms frequenteerde. Je hoorde het gesprek aan en vroeg na verloop van tijd:

    "Maar als ik zo'n darkroom dan binnen loop, wat zie ik dan eigenlijk?"
    ...Drie mannen verdwenen langzaam en naar adem happend onder de tafel van het lachen....Natuurlijk vertelde ik het verhaal na terugkeer in de ons Lage Land aan Marc. Die heeft een goed geheugen én een notitieboekje...
    Een fijne trip en een geweldige productie trouwens...vooral ook door jouw bijdrage!
    Warme groet
    Bart

    BeantwoordenVerwijderen